• Langelermaatweg 244, 7553 JK Hengelo
  • 074 - 80 80 222
  • info@omroeplogos.nl
  • KVK-nummer: 41029584

Jezus huilt

Jezus huilt

Première

Goed, Logos stoomt op in de vaart der volkeren en begint met bloggen.
Als ik het goed heb begrepen mag ik het spits afbijten, om in vaktaal te blijven: ik mag de première verzorgen.
Dat betekent dat er voor mij het nodige verandert.
Bloggen is toch moderner dan een column schrijven in een blaadje dus van nu af aan spreek ik u consequent met jij aan. Dat zal even wennen worden, zeker voor mij maar het komt helemaal goed, autocorrectie heeft zo zijn voordelen.

Een veel ingrijpender verandering is dat ik nu niet meer om een plaatje heen kan. Natuurlijk was er in de columntijd ook al eens om een foto gevraagd maar dat deed ik altijd af met: “Op die kop van mij zit toch helemaal niemand te wachten”. Met deze blog stuur ik dus maar een plaatje mee naar de redactie, mijn facebookprofielfoto.
Die kop van mij komt nog steeds niet in beeld, ik heb een huilende Jezus als profielfoto, heel bewust gekozen omdat ik mij er bij iedere terroristische aanslag vreselijk aan ergerde dat zo goed als iedereen zijn profielfoto veranderde in een “je suis” of een andere betuiging van medeleven. Nou ja, iedere…

De wereld staat zo ongeveer in brand en wat bij ons gelukkig nog steeds uitzondering is komt een paar honderd kilometer verderop zo ongeveer dagelijks voor. Dat nemen we voor kennisgeving aan maar als er in Parijs of Brussel iets vreselijks gebeurt dan staan we plotseling met z’n allen vooraan om steun te betuigen. Daarom die huilende Jezus, Hij kijkt niet alleen naar ons kleine westerse wereldje maar ziet de hele wereld aan. En die is om te huilen. Bovendien heb ik bij sommige uitingen van solidariteit zo mijn bedenkingen. Neem nou dat “Je suis Charlie”, zonder die vreselijke moordaanslag goed te praten zit er ook een andere kant aan dat hele verhaal. Charlie Hebdo is een satirisch tijdschrift, voor de makers is niets heilig maar dan ook werkelijk helemaal niets. Ze presteerden het zelfs om n.a.v. een aardbeving in Italië met meer dan 200 slachtoffers een cartoon te publiceren van een lasagne. Een lasagne waarbij puin werd gebruikt als lasagnevellen, slachtoffers als vlees en bloed als tomatensaus. Op protesten werd gereageerd met een nieuwe cartoon waarin “fijntjes” werd gesteld dat niet Charlie hun huizen had gebouwd maar de maffia. “Lekker zeg” voor overlevende slachtoffers en nabestaanden…
Volslagen wansmaak en onfatsoen onder het mom van een mijlenver doorgeslagen vrijheid van meningsuiting.

Dan hebben we het nog niet eens over de cartoons die geloof als onderwerp hebben, welk geloof dan ook. Grof, beledigend, onfatsoenlijk, meer kan ik er niet van zeggen. Natuurlijk keur ik elke vorm van geweld af, dat kan ik niet vaak genoeg zeggen. Maar tegelijkertijd zegt mijn onderbuik dat er ook nog iets is als door de Heer gegeven gezond verstand. Als ik met een Ajaxsjaaltje om in vak S van Feyenoord ga zitten weet ik ook dat ik  niet ongeschonden thuiskom. Even verwerpelijk als voorspelbaar…

Die huilende Jezus, die een hand voor de ogen slaat staat voor mij symbool voor een wereld die niet om aan te zien is, in het groot en in het klein. Een wereld waarin kinderen sterven, waarin honger wordt geleden, waarin we elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Een wereld waarin ieder mens een menswaardig bestaan zou hebben als de welvaart eerlijk verdeeld zou worden. Een wereld waarin politieke leiders zich gedragen als “haantjes” op het plein van een middelbare school met als dagelijks gevolg honderden slachtoffers. Een wereld waaruit je af en toe even moet wegvluchten om het te kunnen volhouden. Vluchten in schoonheid.
Ik denk dat ik deze blog maar ga afsluiten en Schubert en Brahms ga studeren voor het komende concert.
Ondertussen huilt Jezus…

Jan Willem Docter