• Langelermaatweg 244, 7553 JK Hengelo
  • 074 - 80 80 222
  • info@omroeplogos.nl
  • KVK-nummer: 41029584

Kerst

Kerst

Echt?

Ik krijg ontzettend veel e-mail en af en toe zit daar wat nuttigs bij.
Zo kreeg ik gisteren een mailtje van Andre Reinink: we zouden dit jaar een vroege kerst hebben dus moet er op 10 november weer een column cq blog worden ingeleverd. We gaan maar eens kijken of ik dat haal. Als u dit stukje niet te lezen krijgt is het niet gelukt…

Een vroege kerst is trouwens even origineel gevonden als onmogelijk, kerst is het enige Christelijke hoofdfeest waarvan de datum vaststaat. Maar dit even terzijde, ik ben nog net slim genoeg om te beseffen dat het om beeldspraak zal gaan.

Kerst, ik ben er letterlijk al maanden mee bezig. Met een van mijn koren begonnen we al voor de zomervakantie met flink pittig kerstrepertoire. Met een ander koor direct na de zomervakantie en nu, op 9 november (ja, de deadline komt in zicht! Gaan we het halen of niet?) zijn bijna alle kerstloze uitvoeringen achter de rug en storten al mijn koren zich enkel en alleen op muziek voor de kerstdagen. Op school wordt er ook al met enige regelmaat aan mijn jasje getrokken over de kerstvieringen. Noem het maar een proces dat uiteindelijk tot totale onderdompeling leidt…

Ik kan me voorstellen dat u zich afvraagt hoe echt dat kerstgevoel nog bij mij is. Wellicht dat u daar straks een antwoord op krijgt, misschien ook niet, we houden de spanning er nog even in. Het ligt namelijk nogal ingewikkeld. Wat is “echt”?

Ik ga niet verklappen waar of wanneer, maar laatst mocht ik met een van mijn koren meewerken aan een kerkdienst. De spreker was landelijk bekend en ontzettend veel gevraagd, sprekers lijken wel de nieuwe heiligen te worden de laatste tijd. Ik had dus onder de indruk moeten zijn, maar was dat totaal niet. Een preek waarin eerst de boodschap wordt bedacht en waarbij daarna pas de Bijbelteksten erbij worden gezocht is mijn ding niet zo. Een leuke manier om je eigen gelijk te bewijzen, dat wel, maar het blijft “melk” terwijl de wereld om “vast voedsel” schreeuwt. Bovendien bracht de boodschap mij weinig nieuwe inzichten, ik had ‘m al talloze malen in allerlei variaties gehoord en het enige verrassende was een onhandige combinatie met een totaal uit zijn verband gerukte oud-testamentische tekst die uitliep op een getuigenis uit zijn eigen persoonlijk leven waarbij het er zo dik bovenop lag dat het alleen maar ongeloofwaardiger werd.

Over “echt” gesproken; een spreker die minimaal tweederde van zijn drie kwartier durende preek een gelukzalige glimlach op de lippen heeft wekt bij mij wantrouwen. Zeker als ik een paar seconden vooraf al kan voorspellen wanneer die glimlach voor de zoveelste keer gaat verschijnen. Knap dat deze man geen kramp kreeg.

Ben ik nu wel erg kritisch bezig? Absoluut! Dat hoort erbij als je een column schrijft. Laat ik u daarom toch eens verrassen met enige nuance.

Ik heb kerkdiensten meegemaakt waarbij de echtheid, de authenticiteit, van de spreker af spatte. Aan alles merkte je dat hij, of zij natuurlijk, voor de volle honderd procent achter datgene stond dat gebracht werd. Dat hij of zij de Christelijke Boodschap zelf leeft en doorleeft. Weet u, dan kan er ook een gelukzalige glimlach op een sprekersgezicht verschijnen maar dan ligt het er niet zo dik bovenop en het gebeurt ook niet zo vaak, eenvoudigweg omdat dat niet nodig is.

Maar nu weer terug naar mijn kerstperikelen.

Kerst, ik ben er letterlijk al maanden mee bezig en dat al jarenlang, ieder jaar weer. Als dirigent werk je aan alle technische zaken die gewoon goed voor elkaar moeten zijn. De goede noten, uitspraak, klankvorming, voordracht, balans, interpretatie, automatiseren en zo kan ik er nog wel wat noemen. Daarbij houd je de deadline goed in de gaten, het koor moet de muziek op het juiste moment kennen. Niet te vroeg want dan gaat het gewoonte worden. Niet te laat want dan wordt de spanning te groot.

Over deadline gesproken, het is nu 10 november en het lijkt erop dat het gaat lukken, het zou zomaar kunnen dat u dit stukje onder ogen krijgt…

Weet u, als je voorbereiding goed voor elkaar is, dan kunnen er tijdens een uitvoering wondertjes gebeuren. Je kunt dan als dirigent, maar ook als begeleider van een andere tak van sport die ik beoefen, technische zaken gaan loslaten en op het vlak van betekenis gaan toevoegen. Zo blijft het boeiend, wordt het nooit saai, is het voortdurend interessant, blijft het meeslepend, is het pakkend en zo blijft de aandacht van koorleden en publiek gefocust.

Valt het u op dat ik zojuist een standaard domineestruc heb gebruikt? Tot 5 maal toe hetzelfde zeggen in andere woorden. Met in het achterhoofd dat de inhoud dan beter overkomt, beter blijft hangen, beter onthouden en begrepen wordt…

Dat maakt het er ook niet geloofwaardiger en echter op.

Een gezegende, echte kerst toegewenst!

Jan Willem Docter